Arifler ölmez, ma‘rûf olur. Aşıklar ölmez, ma‘şûk olur.

Bu alem öyle bir alem ki kimisi varı yok görür, kimisi yoku var görür, yokluğu inkâr eder. Zalimlerin “eyvah!”, mazlumların “ooh!” gafillerin derin derin “ah!”, ariflerin de “çok şükür boşuna vakit geçirmemişim, elhamdülillah” dedikleri zaman elbet gelecektir. Hazreti Mevlânâ, “Cemadlıktan öldüm, nebat olarak dirildim. Yine öldüm, hayvanlıkta dirildim. Yine öldüm, insan olarak dirildim. Fakat artık ölmedim, ebediyete kavuştum, ezelî olduğumu anladım.” buyurmuşlar. Arifler ölmez ma‘rûf olur. Aşıklar ölmez, ma‘şûk olur.