EHLİ BEYT'İ SEV

EHLİ BEYT'İ SEV
 
Dünyada en nadide ocak, 
Cümlenin arzuladığı bucak, 
Açılmış müslümanlara kucak, 
Sonsuza dek ehli beyti sev.
 
Alemlere Rahmed Resulullah, 
Medih etti onu Cenab-ı Allah, 
İsimlerinden biri de Abdullah, 
 Sana da Rahmed Resulullah'ı sev.
 
 Hazreti Ali ilmin kapısı, 
 Arslanlar gibi vücut yapısı, 
 Elinde kaldı Hayber kapısı. 
 Sana yollar açan Hazreti Ali'yi sev.
 
 Mü'minlere şefkat kucağı, 
 Hasan ile Hüseyin'in ocağı, 
 Seyyid ve Şerifler kaynağı, 
 Mü'minler anası Fatımatüzzehrayı sev.
 
 Hasanül Mücteba seçilmişlerden,
 Her yönden saadete ermişlerden,
 O dahi şehid edilmişlerden,
 Cenned gençlerinin Seyyid'i Hazreti Hasan'ı sev.
 
 Hüseyni çekdiler kerbelâya, 
 Uğrattılar türlü türlü cefaya, 
 Nasıl hesap verirler Sultanül enbiyaya 
 Şehidler sertacı Hazreti Hüseyin'i sev.
 
 Ehli beyti her an ve daim an, 
 Ömür boyu sevgilerine kan, 
 Onlar içün canı gönülden yan, 
 Resulullah aşkı içün ehli beyti sev.
 
 Necdet Ardıç Uşşâki TERZİ BABA'nın 04.09.1988 tarihinde yazmış olduğu şiiri (Necdet Dîvânı'ndan alınmıştır)