EDEB YA HU

( 3.6.1987 )

İnsan'a yakışan edeb'dir, edeb,

Yolları aştıran sebeb'dir, sebeb,

Kendini bilmek gerektir, gerek,

Bilenler yanında edeb ya Hu.

 

Küçüktün bir dem büyüdün güzel,

Halini biliyormuydun ki ezel,

Yükseklere çıkıpta atma gazel,

Büyütenler yanında edeb ya Hu.

 

İlmin yok idi, fakat öğrettiler,

Seni nice zaman bakıp güttüler,

Bir yere getirip adam ettiler,

Öğretenler yanında edeb ya Hu.

 

Cahillik ettin kaç kere, af gördün,

Belki gönlünün muradına erdin,

Etrafını zaman zaman yerdin,

Affedenler yanında edeb ya Hu.

 

Gel büyüklenme eyle secdei ahh,

Demiyesin gün geçtikçe vah vahh,

Ediver gönlünü acilen ıslahh,

Salihler yanında edeb ya Hu.

 

Ermeğe çalış kendi özüne,

Kanma sakın cahillerin sözüne,

Aşk sürmesini çekiver gözüne,

Görenler yanında edeb ya Hu.

 

Dalmağa çalış bahri zatına,

Çıkıver her dem erenler katına,

Erersin elbet manayı batına,

Erenler yanında edeb ya Hu.

 

Geçiver artık ak ile karadan,

Mutlak sevmiş senide yaradan,

Çabuk çıkar kendini aradan,

Çıkanlar yanında edeb ya Hu.

 

Ölmeden evvel ölmeğe çalış,

Sende olanı görmeğe alış,

Hiç iyi olmaz gaflette kalış,

Ölenler yanında edeb ya Hu.

 

Kendine dön, kendine dön, kendine,

Takılma gayrı varlık bendine,

Ermek için gerçek ALLAH dinine,

Erenler yanında edeb ya Hu.