KADİR GECESİ

( 21. 8.1988 )

Bir kadir gecesiydi o akşam,

Cümle yaran topluydu o akşam,

Ne alemdi, ne alemdi o akşam,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Canlar toplanmış sanki semada,

Dergâha gökten nurlar dolmada,

Bütün dervişler hep yol almada,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Pek konuşmuyordu  çünkü yorgun,

Konuşturuyordu  canları  dalgın,

Gecenin feyzi herkese yaygın,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Bir vuslat ve gariplik hali idi,

Ey canlar kadrinizi bilin dedi,

Hepimize tek tek gülümsedi,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Yemeğe oturduk hep birlikte,

Sofra'i maideden yedikte,

Allah bize lütfetti dedikte,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Başladı zikri tevhid şevk ile,

Name, name döküldüler dile,

Verdik canları coşkun sele,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Aşık Hüseyin başladı söze,

Ayan oldu sırlar kapalı göze,

Nasıl geçilmez bu halde öze,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.

 

Görmedi bir daha kadir gecesi,

Amma kadrini  bilenlerin yücesi,

Düşmedi ağzından aşkın hecesi,

Şeyhimle son kadir gecesiymiş o akşam.